28 Kasım 2011 Pazartesi

Çocukluğum, Elma Dersem Çık...

Günlerdir evde şu ekrana bakıyorum, gözler kan çanağı haliyle, sırtım ister istemez kamburlaşmaya başladı artık... Yarına yetişmesi gereken işler, üstüne bir de yarın yapılacak bambaşka işler... Yaklaşık 1 saat sonra uyku düzenim alarm vermeye başlayacak; başlamadan kahve yüklemesi yapsam iyi olacak sanırım. Bütün bunlara karşılık aynı koltuğu paylaştığım Zeytin kedimin fosur fosur uyuması, yatağımdaki Tekir' imin saat başı gerinip gerinip sesli bir şekilde esnemesi... Ben de uyumak istiyorum, ben de tembel tembel gerinmek istiyorum.

Çocukluğuma dönmek istedim birazcık, şimdii. Geçen günkü mimden beri çocukluk anılarım daha sık ziyaret etmeye başladı, bu kadar strese, yorgunluğa sanırım beni biraz olsun rahatlatmak için daha çok çalışıyorlar. O zaman, hem çocukluk hem de tatil fotoları... Sanırım aynı tatilden.

Ne garip, masada cep telefonu yok
Kıskanmam ki ben!

1 yorum:

Bolat dedi ki...

Ah ah o yıllara dönmek mümkün olmuyor.