13 Mayıs 2011 Cuma

Yeniden Kedi

Bloga yeniden başladığımda kötü şeylerden bahsetmemeye, depresif durumları bloga taşımamaya karar vermiştim. İlk başlarda iyiydim de. Bugün de yine her zamanki gibi hatta daha da iyi kalktım "Bugün ne de güzel bir gün" deyip. Genelde kötü geçecek günleri yataktan kalkar kalkmaaz hissedecek göz vardır bende ama bu sabah gözüme anlaşılan çöp kaçmış. Önceki yazımda bahsettiğim kedilere bugün ulaştık ve hiç beklemediğimiz kötü bir gerçekle karşılaştık; kedilerden birinin ön patileri ezilmiş, açık yaralar var, sağ patisi de sanıyoruz ki kırılmış. Henüz 2 haftalık olduğu için veteriner de tam hissedemedi kırık mı değil mi ama durumu hiç iyi değil ayrıca yara yeni de değil. Bu kadar can acısı için çok küçük bir yavru. 1 hafta önce doğmuş bir insan yavrusunun 1 kolunun kırıldığını, 2 kolunda da boydan boya açık yaralar olduğunu varsayın. Durum daha gerçek geliyor artık sanırım. Şu an bunları anlattığım -okumaya devam ediyorsan- sen de bunları okuduğun için özür dilerim ama 2 ay anlatsam biraz olsun boğazımda kalbimde midemde hissettiğim sızıyı anlatamayacakmış gibi hissediyorum. Doktorumuz yaklaşık 45 dakika 2 tane minicik -hemen hemen serçe parmağınızın boyunun ve eninin yarısı kadar-  pati üzerinde çalıştı. Doluya koydu almadı, boşa koydu dolmadı... Sonunda bir şeyler yaptık ve kediyi de alıp eve geldim. Annenin yanına koyduk fakat hiç sahiplenmedi yavruyu, tamamen vazgeçmiş durumda bu yavrudan. Şimdi sıcağa sardım, yağsız sütü suyla karıştırıp verdim, devam da edeceğim ama hiç annesinin bakımı gibi olamayacak tabii. Umarım iyileşip büyüyüp mutlu mutlu ortalıkta dolandığını görebilirim. Şu an tek istediğim bu.

Hiç yorum yok: